مطلب قبلی: Freedom
صفحهی اصلی: Main
مطلب بعدی: نگاهي ديگر
February 17, 2006
مرگ هميشه واژه ي ترسناک!
انسان طالب جاودانگی است؛پس هراس از مرگ از او جدایی ناپذیر است.
آیا نباید زندگی را لحضه به لحضه تجربه کرد؟!
در اینجا مرگ همدم روز و شب این مردمان است!
چگونه میتوان ۱۵ سال مرگ را پیوسته لمس کرد و آنگاه از زندگی سخن گفت!
مرد جوان میکوشد در جوار مرگ چرخ زندگی را بگرداند.
Posted @ February 17, 2006 11:26 AM
Comments
...
هراس من - باری - همه از مردن در سرزمینی است
که مزد گورکن
از آزادی آدمی
افزون تر باشد ... شاملو
Posted by: یک دوست at February 22, 2006 03:33 AM
می گویی:
"اگردارت بزنند/ اگر توراازدست دهم/میمیرم!"
تو نمیمیری دلبندم/خاطره ام چون دودی سیاه در دست باد محو خواهد شد/حتما نمیمری ، بانوی گیسو حنائی قلب من!.../
عمر اندوه
در قرن بیستم
یک سال بیش نیست.
(من هنوز دوست ندارم، خاکم کنند.)
Posted by: ! at March 2, 2006 09:32 PM
.jpg)
