« January 2006 | Main | March 2006 »
February 17, 2006
زندگی را بياموزيم
مرگ هميشه واژه ي ترسناک!
انسان طالب جاودانگی است؛پس هراس از مرگ از او جدایی ناپذیر است.
آیا نباید زندگی را لحضه به لحضه تجربه کرد؟!
در اینجا مرگ همدم روز و شب این مردمان است!
چگونه میتوان ۱۵ سال مرگ را پیوسته لمس کرد و آنگاه از زندگی سخن گفت!
مرد جوان میکوشد در جوار مرگ چرخ زندگی را بگرداند.
Posted by hadi at 11:26 AM | Comments (0)
February 16, 2006
Freedom
اينجا آسايشگاه امين آباد در جنوبي ترين نقطه شهر تهران است در فضايي آرام ودور از هياهوي شهر،هنگامي كه گام در محوطه و كليدورهاي امين آباد ميگذاريد كاملا با فضايي كهنه و قديمي روبرو ميشويد،سالنها،ديوارها،وحتي بيماران و پرستاران قديمي،همه چيز در اينجا قدمت دارد.
بيماراني كه ۳۰ سال را در اين محل گذرانده اند،باورش كمي مشكل است اما حقيقت دارد.
اين افراد را ديوانه خطاب ميكنند و تصميم ميگيرند كه درمانشان كنند،ما با اين ديوانگان چه فرقي داريم ،سطح شهر افرادي ميبينيم كه ديوانه ترند چرا درمان نميشوند؟ولي اين افراد در قفس.
نيچه ميگويد:فاصله عقل و جنون يك تار مو است.
اين آدمها هيچگونه تعلقي ندارند،چيزي براي از دست دادن كه نگرانش باشند،مالي كه دو دستي به آن بچسبند،چاپلوسي كسي را نميكنند،زندگي روزمره را فراموش كرده اند باري از نظر خويش خوشبختند.
تنها زماني كه پاي صحبتشان مينشيني از قفسشان مينالند و در انتظار آزادي....
در يكي از اطاقها به جمله اي كه روي تابلو نوشته شده و به انگليسي بود برخوردم:وعده ما ۸ Freedom.
ما كجا بايد بنويسيم Freedom.
Posted by hadi at 10:48 PM | Comments (0)
February 01, 2006
البرز مركزي
كمي هم با طبيعت؛كه يادمان نرود وجودمان از طبيعت مي باشد هميشه فراموشش ميكنيم؛اما هميشه به يادمان مي آورد كه باشيم بدون طبيعت مفهوم زندگي را از دست ميدهيم.
طبيعتي كه روحش را در جانمان ميدمد تا زنده باشيم در غير اين صورت زنده بودنمان معني و مفهومي ندارد.
بهتر است بيش از اين چيزي نگويم تصاوير خود گوياي خويش هستند.
Posted by hadi at 12:02 AM | Comments (0)